Ho Chi Minh City (Saigon), Vietnam
Hallo mensen...
We zijn alweer sinds 27 januari in Ho Chi Minh City.
Vanuit Sihanoukville vertrokken we om 7.00 uur in de ochtend. Omdat we niet zo heel vroeg naar bed waren gegaan en niet zo goed hadden geslapen, waren we doodmoe... Poeh opstaan was even zwaar!
Toen hadden we een hele lange busreis voor ons. We stapten in een bus met veel kinderen :), was wel gezellig. Vooral een kind wat redbull kreeg was gezellig.. (druk,druk)
We genoten tijdens de reis weer van het mooie uitzicht. De reis duurde zo'n 13 uur alles bij elkaar. We kwamen uitgeteld aan in Ho Chi Minh City (beter bekend als: Saigon).
We werden echter weer wakker van de super drukke stad. HCMC heeft gewoon 9 miljoen inwoners! - In één stad... Over druk gesproken! - Er rijden zo'n 7 miljoen scooters rond. Je kunt je er geen beeld van maken als je er niet geweest bent. Wat een drukte! Je ziet alleen maar brommer/scooter en motorrijders. Het oversteken van de weg is daarom een hele kunst. Na een paar dagen zijn wij er echter al helemaal aan gewend. Als je je stapvoets naar de overkant verplaatst dan moet het lukken. Ons is het tot nu toe nog wel iedere keer gelukt. We slaken wel iedere keer een zucht van verlichting als we aan de overkant zijn! :-D
Nadat we waren aangekomen in deze grote stad lieten we ons met een taxi naar een Guesthouse brengen, wat we eerder hadden gekozen uit de lonelyplanet. Aangezien er geen enkele tuk-tuk of iets soortgelijks te vinden was - sinds kortgeleden besloten is door hogerhand deze systematisch uit het straatbeeld te laten verdwijnen - moesten we wel een taxi nemen. Deze taxi had dan ook echt een touristenprijsje, ondanks dat hij de teller had aangezet!?
Maar goed we waren blij dat we er waren met onze zware backpacks. Toen we onze spullen in het guesthouse hadden achtergelaten gingen we op zoek naar een eettentje. Alles in de buurt was net dicht of ging net dicht.. We hadden geluk dat we nog iets konden krijgen bij de pizzahut. :) Onderweg waren we erg verbaasd dat we zo werden aangestaard. Maar dan ook echt dat mensen letterlijk de mond open viel bij onze aanblik of elkaar aantikten! Dat was een erg vreemde ervaring. Zeker in zo'n miljoenen stad. We snapten er niets van... Multi-culti is 'non-existent' in deze 'wereld'stad.
Toen we de volgende dag naar de stad gingen snapten we al gauw dat het kwam omdat we in een gedeelte van de stad waren geweest waar blijkbaar geen of nauwelijks touristen komen.
Op eigen houtje hebben we twee dagen door Ho Chi Minhstad gelopen. En hebben we voornamelijk niet-touristische wijken, plekjes en steegjes bewonderd. De eerste dag leken we niet moe te krijgen, liepen van 's morgens tot 's avonds laat de zolen onder onze slippers vandaan - en leek de adrenaline maar niet te stoppen. Onze zintuigen werden voortdurend geprikkeld en Jos zijn ogen stonden non-stop wagenwijd open! :-D
De tweede dag begon de - vertraagde - vermoeidheid van de dag ervoor door te werken en overprikkeld, hebben we het wat rustiger aan gedaan...
In de tussentijd besloten om onze derde dag in HCMC te besteden om ons te oriënteren op onze volgende bestemming in Vietnam. We willen de Mekong Delta bezoeken, voordat we doorgaan richting het Noorden via Dalat en Hoi An. Eerst één of twee dagen Mekong Delta, daarna (via HCMC?) naar Dalat...
Liefs,
Vanessa & Jos
Geen opmerkingen:
Een reactie posten