Hoi An, Vietnam
04-02-2011:
Ja ja... Deze songtekst heeft drie dagen lang door ons hoofd gespeeld, terwijl we achter op de motor zaten - genietend van de prachtige omgeving, dwars door de wind en over onder ons door schietende (snel)wegen. :D Helaas pasten de motors en bijbehorende riders niet bij de bekende film. We zaten helaas niet op Zo'n mooie motors... En, gelukkig waren ze ook niet zo wild als in de film... :)
Onze twee chauffeurs/gidsen kwamen ons in de ochtend in ons mooie hotel in Dalat ophalen. Vooraf hadden we nog genoten van het heerlijke ontbijt. Uitgebreid buffet!!!
In eerste instantie ben je dan toch wat sceptisch als je weet dat je drie dagen met deze nog vreemde mensen moet doorbrengen.
Onze riders (Jean en Thien) begroetten ons hartelijk. Thien zelfs in het Nederlands! :) Onze tassen worden achterop de motor gebonden. We zijn verbaasd dat dat echt geen enkel probleem schijnt te zijn. Door onze grote (en zware...) backpacks zitten we zelfs de hele weg heerlijk, net als op een lounge-bank eigenlijk... ;)
We beginnen onze route in een tempel in Dalat. Jean begint ons vanalles uit te leggen over de beelden, het boedhisme en de andere religies in Vietnam. In het begin kunnen we Jean een beetje moeilijk verstaan (vanwege zijn accent), maar ondanks dat is het bezoek aan deze tempel boeiender dankzij zijn kennis. We weten nu meer over de achtergronden.
Na de tempel bezoeken we nog een bloemenkwekerij, koffieplantage, een veld waar mensen allerlei groenten verbouwen, theeplantage en een 'silkfarm' (zijde-boerderij). Bij al deze bezoekjes krijgen we iedere keer een boeiende uitleg van een van onze gidsen. Erg leuk! :D Maar het mooiste van alles is toch écht het landschap waar we achterop de motor van genieten. Mooi berglandschap met prachtige valeien "wunderschon"! :D :D :D
De eerste dag vinden we het achterop de motor af en toe beide nog spannend. Omdat er niet overal zo'n mooie, gladde wegen zijn zoals in Nederland. Alles behalve dat!! We rijden over mooie, geasfalteerde wegen, maar ook over wegen met het ene gat na het andere... :( Hobbeldebobbel.. Heeft ook wel weer z'n charme! :) Omdat het Tet is (Chinees Nieuwjaar) zijn bijna alle mensen vrij, wat ook nog eens met zich mee brengt dat er van die krankzinnige jonge lui op de weg zijn. Ze rijden als gekken, op hun brommers... Soms houden we onze adem in... Maar het gaat gelukkig iedere keer goed! We staan er van te kijken dat we onderweg maar één valpartij zien...
De eerste dag genieten we van een heerlijke lunch in een restaurant tussen de hooglanden. We staan ervan te kijken hoe lekker het eten in Vietnam kan zijn! Tot nu toe waren we daar nog niet zo zeer van overtuigd. Jean besteld van alles... Groenten, vis, vlees, soep, rijst... het ene nog lekkerder dan het andere. Het blijkt dus al snel dat je gewoon moet weten waar je eet en wat je besteld. We hebben geluk dat we van dit lekkere eten mogen genieten, want de meeste restaurantjes zijn tijdens Tet gesloten. We rijden door tot het begint te schemeren. De nacht brengen we door in een Guest House in Lak aan 'Lak Lake', tussen de bergen...
05-02-2011:
Vanmorgen vroeg opstaan. In eerste instantie mogen we nog niet achter op de motor kruipen. We beginnen onze dag met een wandeling. Om boven op de berg van het uitzicht te genieten. Hier worden we door onze gidsen opgepikt.
We beginnen weer aan een dagje achter op de motor. Ook vandaag hebben we leuke stops. We stoppen onderweg om te kijken hoe een man in de bergen graniete stenen in stukken slaat. Het is keihard werken in de brandende zon. Het is mooi om naar te kijken met hoeveel handigheid - vakmanschap - de man dit doet. We komen onderweg ook nog langs een bergdorpje waar we 'minority-people' bezoeken. We mogen bij een van de gezinnen binnen komen. (Jaaa.... Dit vinden we leuk!) Erg indrukwekkend! :D Thien vertelt ons vanalles over de bergstam. Daarna mogen we nog wat door het dorpje lopen om foto's te maken en vervolgen onze tour naar een waterval. Aangezien het (nog steeds... ;) ) Tet is, is het vreselijk druk op de weg er naartoe... Jean vertelt dat het er normaal helemaal niet druk is. Hij schrikt van de vreselijke drukte als we er aankomen. Heel veel mensen! Al snel worden WIJ de attractie. Omdat er veel mensen zijn die nog nooit een westerling in het echt hebben gezien - alleen op TV. We worden aangestaard en mensen willen met ons op de foto... Bizar! Voor heel even is dit grappig, maar al gauw is het mooi geweest. Jean besluit om er niet te lang te blijven... Dus we maken er een kleine wandeling rondom de mooie waterval en vertrekken weer. Ondanks de drukte was het een mooie belevenis! :)
We komen op tijd aan in het stadje Buon Ma Thout. Waar we onze laatste avond met de Easy Riders doorbrengen. Samen met Jean gaan we na een dutje te hebben gedaan iets eten in de stad. Hier is het erg druk! Mensen die feesten in verband met Tet. We gaan hier in een restaurantje verse springrols - dus niet gefrituurd - eten. Tot nu toe hebben we deze een paar keer geproefd, maar vonden we ze niet zo lekker. Je moet toch echt weten waar je gaat eten... dat is ons nu wel duidelijk! Want ze zijn jammie!!! :D Jean doet ons voor hoe we ze moeten rollen, daarna kunnen we het zelf. Ook hier zijn alleen maar locals, dus zijn we weer een vreemde verschijning. S'avonds drumt Jos nog even in een Karaoke bar en mag hij ook nog even zingen. :) We gaan weer vroeg naar bed, omdat we de laatste dag vroeg vertrekken richting Na Thrang...
06-02-2011:
Zo! Het is alweer onze laatste dag dat we achter op de motor stappen... Ging het de eerste dag nog met wat spanning - is deze nu helemaal verdwenen. We voelen ons helemaal thuis achterop de motor. Ook als er plotselinge uitwijkmanouvres doorgevoerd moeten worden vanwege een of andere wegpiraat, schrikken we daar niet meer van :)
De laatste dag is een heerlijk dagje. Het begint met een hele koele ochtend... brrr. Koud! We bezoeken het condomen-bos, haha... De rubberboomplantage! ;) Ze snijden hier een stukje schors uit de boom, waardoor de latex eruit loopt. Erg interessant! Daarna is het een lange zit door de bergen. Maar... Prachtig! We genieten zo van deze dag! :) :) :) Onderweg stoppen we rond het middaguur nog bij een huisje in de 'highlands'. Hier zien we hoe cacao wordt verbouwd. We worden ontzettend hartelijk ontvangen door de familie! De vrouw laat Vanessa's hand niet meer los... En de man des huizes neemt Jos meteen mee - een andere richting uit! De man laat Jos een eindje verderop, achter het huis - een graf zien. Hij begint vanalles te vertellen (wat Jos niet verstaat natuurlijk) en dan volgt een emotioneel moment. De man begint te bidden. Zakt op zijn knieën en begint heel hard(verscheurend) te huilen! Jos probeert de man met een brok in zijn keel te troosten. Pfff.. De man lijkt dit te waarderen en oprecht blij met ons bezoek. Wellicht speelt mee dat wij de eerste bezoekers zijn in het nieuwe jaar (Chinese kalender) - wat de traditie met zich mee brengt, dat deze mensen - wij dus - 'good luck to the family' brengen, voor het komende jaar. We waren eigenlijk alleen even gestopt om de cacao te bekijken... maar nu mogen we niet meer weg. We worden uitgenodigd om mee te eten! Waaw! Wat een gastvrijheid en wat is dit gezin puur. Heerlijk. Het eten is wennen, Vanessa krijgt het vreemde vlees dat er in haar kommetje wordt gegooit met moeite af. Maar weigeren nee dat kan hier toch echt niet! Aan het einde van ons bezoek schenken we de familie volgens traditie een klein bedrag - symbolisch: 'lucky money' :)
Na deze prachtige ervaring rijden we door naar Na Thrang. We komen moe en voldaan bij ons eindpunt aan. Wat een ervaring. Geweldig. Zo hebben we toch een mooi - understatement - schitterend(!) stukje Vietnam gezien. Met dank aan onze Easy Riders... :D :D :D
Liefs,
Vanessa & Jos
Geen opmerkingen:
Een reactie posten